وقتی که دلتنگ توام
وقتى که دلتنگِ توام:
اشکم چو باران مى شود،وقتى که دلتنگِ توام
دنیا چو زندان مى شود،وقتى که دلتنگ توام
لبخند و شادى و خوشى،شور و نشاطِ زندگى
دور از تو پنهان مى شود،وقتى که دلتنگ توام
اندوه و رنج و غصّه ام،دور از رخِ چون ماهِ تو
خیلى فراوان مى شود،وقتى که دلتنگ توام
بر پرده ى چشمانِ من،چشمِ پُر از افسون تو
هر دم نمایان مى شود،وقتى که دلتنگ توام
یادم چو مى آید گلم،آتشگهِ چشمانِ تو
دل چون نَیستان مى شود،وقتى که دلتنگ توام
چشمانِ مشتاقم دگر،وقتى نمى بیند ترا
چون چشمه ساران مى شود،وقتى که دلتنگ توام
یادِ سیه گیسوى تو،وقتى که مى افتد دلم
قلبم پریشان مى شود،وقتى که دلتنگ توام
دور از تو غم مى آید و بر قلبِ من در مى زند
ناخوانده مهمان مى شود،وقتى که دلتنگ توام
وقتى که یادت مى کنم،یک ابرِ باران زا ز دور
آنى نمایان مى شود،وقتى که دلتنگ توام
آندَم که مى تازَد غمت،دیگر دلم از زندگى
بى تو پشیمان مى شود،وقتى که دلتنگ توام