وقتی که دلتنگ توام

وقتى كه دلتنگِ توام:
اشكم چو باران مى شود،وقتى كه دلتنگِ توام
دنيا چو زندان مى شود،وقتى كه دلتنگ توام
لبخند و شادى و خوشى،شور و نشاطِ زندگى
دور از تو پنهان مى شود،وقتى كه دلتنگ توام
اندوه و رنج و غصّه ام،دور از رخِ چون ماهِ تو
خيلى فراوان مى شود،وقتى كه دلتنگ توام
بر پرده ى چشمانِ من،چشمِ پُر از افسون تو
هر دم نمايان مى شود،وقتى كه دلتنگ توام
يادم چو مى آيد گلم،آتشگهِ چشمانِ تو
دل چون نَيستان مى شود،وقتى كه دلتنگ توام
چشمانِ مشتاقم دگر،وقتى نمى بيند ترا
چون چشمه ساران مى شود،وقتى كه دلتنگ توام
يادِ سيه گيسوى تو،وقتى كه مى افتد دلم
قلبم پريشان مى شود،وقتى كه دلتنگ توام
دور از تو غم مى آيد و بر قلبِ من در مى زند
ناخوانده مهمان مى شود،وقتى كه دلتنگ توام
وقتى كه يادت مى كنم،يك ابرِ باران زا ز دور
آنى نمايان مى شود،وقتى كه دلتنگ توام
آندَم كه مى تازَد غمت،ديگر دلم از زندگى
بى تو پشيمان مى شود،وقتى كه دلتنگ توام
