گلژین
توضیح اینکه این شعر را زمانی برایش سروده ام که او فقط یک سال داشت
*******
گلژین:
نوه ای دارم قشنگ، ناز و ملوس * چهره ی چون ماه او، همچون ونوس
چشم زیبایش قشنگ و نافذ است * این قلم، از وصف آن چشم ،عاجز است
نوه ی زیبای من،بس خنده روست * از غم و از غصه هایم کنده پوست
می برد لبخند او غم از دلم * جان فدای این عزیز خوشگلم
نوه ی طناز من،”گلژین” ناز * وقت خنده،لب کند،چون غنچه باز
آمده تا زندگی زیبا کند * چون فرشته، نقش خود ایفا کند
با خود آورده بسی شور وفا * دور ماند از غم و جور و جفا
دوست دارم جان کنم قربان او * می خورم زین پس قسم بر جان او
هرچه خواهد، آن مهیا میکنم * شادی بسیار در، اینجا و آنجا میکنم
من در ایران، او فرانسه، هر دو دور * غربت و هجران بود،اجبار و زور
او به زیبایی، گل”نیلوفر” است * عطر خوش دارد، ز عنبر،بهتر است
شاعر است”هیوا” ی من، بابای او * نادر و کمیاب کس،همتای او
چون غریب هستند و از “نادر”جدا * می سپارم هر سه را،دست خدا